and then i wake up and remember that i was supposed to write a story.
it was a genius story! i already felt the glory i would feel in a full bloom after finishing it.
so, then i wake up in the dead of the night to re-live a dream i have just finished dreaming. it is a passionate and amazing story, some stills from it are still if front of my eyes. and then i wake up and make myself remember the cafe, the bed, the train (there always are trains, always railways and stations). to remember the light, the scents and the weird feeling that i am really dreaming and i have to remember everything to write it down later.
and then i wake up, all eager and happy to write it, and i try to stick it all together.
and all i'm left with are those vivid stills (a friend i lost a few years ago is telling me she's bought a new perfume, i smell her and i say, but you smell the same, and she's all angry. oh, i miss her a lot sometimes) and a phrase banging hard in my head: "i fell in love with my doctor, and...".
well, that's not a big news to me.
works of nature by rachel denny
17 minutes ago
4 comments:
w moich snach tez zawsze sa dworce kolejowe i pociagi.
tory.
a one zawsze kojarzyc mi sie beda z tym wierszem:
"Nie odnotowałem światła na żadnej
z ciemnych stron, wybacz. Pociągi odpływały
od nadbrzeży peronów. Straciłem cię z oczu i
co zyskałem w zamian? Zasieki z wagonów,
pajęczą sieć trakcji, różaniec taksówek,
który odmawiałem kuszony swądem
palonych opon? Byłem jak dym, którym
zaciągałaś się ukradkiem, jak ten mały
chłopiec, pamiętam, rozpostarł i zamknął się
we mnie jak parasol. Myślę o słowie–kluczu,
które zamknie nam usta i otworzy języki.
Myślę o miliardach ton powietrza
otaczającego coraz szczelniej. W głowie
pielęgnuję szum, szelest szyn i szum."
To "Wiersz dla Mani" łukasza Bagińskiego
dziękuję! piękny wiersz.
Kasiu- w mojej historii internetowej zamykalam/kasowalam blogi tyle razy, ze juz ich nie zlicze.
ostatnio caly czas mam wrazenie, ze pisanie w jakis sposob mnie uposledza, nie potrafie tego wytlumaczyc.
moi znajomi twierdza, ze i tak nie wytrzymam.
:)
dobra, to ja poczekam:)
ja też miałam kilka blogów, ale w sumie to każdy był kontynuacją poprzedniego (przenosiłam się, nie zwijałam;)). ale zatory były, oj, były... szczególnie przy tym zdarzają się zastoje, ale moje życie jeszcze nigdy nie było chyba tak pokręcone w swej prostocie. to pewnie dlatego.
mam nadzieję wkrótce Cię pośledzić gdzie indziej:)
Post a Comment